Wpłaty na leczenie chłopców prosimy kierować na konto Fundacji

Bank BPH S.A.
15 1060 0076 0000 3310 0018 2615
Tytułem:
21323 - Petelczyc Jacek lub 21324 Petelczyc Kacper
- darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

poniedziałek, 15 września 2014

Urodzinowo



Dziewięć lat minęło....
Dziś są urodziny Kacperka. Mój mały przystojniak świętuje dziewiąte urodziny.
Mam nadzieję, że kiedyś przeczyta mój blogowy pamiętnik i dlatego zamieszczę tutaj również życzenia.

Kochany syneczku. 

Dziś dziewięć  kończysz lat
lecz przed Tobą cały świat!
Nie żałuj tego, co minęło,
ciesz z tego, co w życiu się osiągnęło! 
Zawsze dąż do wytyczonego celu,
mimo iż zazdrości Ci wielu!
Otaczaj się przyjaciółmi swymi,
raduj momentami tymi,
które uśmiech Ci dają 
i szczęścia przysparzają!
Serce Twe niech zawsze tak czyste będzie,
a dobrych ludzi znajdziesz wszędzie!
Pamiętaj też, iż kocham Cię nad życie swoje
i oddaję Tobie wszystko co moje...


Kocham Cię :-* 

czwartek, 11 września 2014

Bolące uszy .

Szalony tydzień prawie za nami, jeszcze tylko  przetrwać piątek i....
I w sobotę imprezka. Mój mały przystojniak ma urodzinki i to już 9!, ale o tym później bo wydaje mi się że do soboty jeszcze cała wieczność :-)
Dzisiaj króciutko streszczę ostatnie dni terapii Tomatisa ( jak obiecałam )
Na wczorajszych zajęciach chłopcy narzekali, że bolą ich uszy. Matka oczywiście zainterweniowała , bo dzień wcześniej też o tym mówili, ale dziś już można powiedzieć bardzo narzekali. 
Okazuje się, że  te słuchawki są dosyć mocno obciskające, żeby inne dźwięki z zewnątrz za bardzo im nie przeszkadzały, więc temat wyjaśniony, a przetrwać muszą jeszcze dwa tygodnie.

W środę dostali dużą dawkę dźwięków bardzo niskich, chodziło w tym o to, aby lepiej czuli swoje ciało hmm. Pani poprosiła o informację, jak chłopcy będą się zachowywali w domu, po wczorajszej terapii  mogli być bardziej ospali ,lub odwrotnie bardzo pobudzeni.
Od razu wiedziałam, że na to pierwsze nie mogę liczyć, i się nie pomyliłam, o spaniu, czy zmęczeniu w ich przypadku nie było mowy. Zachowywali się tak jak zawsze, normalnie.

Teraz krótko o dzisiejszych zajęciach. 
Dzisiaj dostali mocną dawkę dźwięków poniżej 2000hz. 
są to dźwięki bardzo wyciszające i uspokajające, i tak też reagowali moi chłopcy.
Terapeutka zaopatrzyła ich  w fotele do leżakowania, bo byli bardzo senni, i wyciszeni .
 W domu natomiast Jacek był nieznośny, potrafił na maksa wyprowadzić mnie z równowagi , a łatwe to nie jest ;-)


Wiedział, że jestem na niego coraz bardziej wkurzona, ale nie poddawał się  ,drążył temat, i szukał na mnie sposobu .
 Aż w końcu mu się udało i matka wybuchła, nie wiem co mu się stało, ale ewidentnie chciał się na mnie wyładować.
Chciałam wyjaśnić , wytłumaczyć, ale nic nie działało, jak grochem o ścianę.
Nie ma nic gorszego dla matki która nie może dogadać się z własnym dzieckiem, jak dziecko nie potrafi opowiedzieć o tym co Go dręczy , straszne to uczucie .
Po tym jak się wyładował, i mnie przy okazji rozładował, wrócił  i kazał mi siebie przepraszać, ale już nie odezwałam się do niego ani słowem. Przez dziesięć minut wołał mnie bez przerwy,  bez żadnej reakcji z mojej strony, gdy zobaczył, że nic nie zdziała , sam podszedł i przeprosił ( z zaciśniętymi zębami ) , czyli pełen sukces. 
Wytłumaczyłam kilka kwestii, przypomniałam zasady jakie panują w naszym domu i na szczęście wieczór był już spokojniejszy.
Ogólnie z terapii wszyscy są bardzo zadowoleni, ale o dzisiejszym zachowaniu będę musiała poinformować terapeutkę, i zobaczymy co z tym dalej zrobić.



poniedziałek, 8 września 2014

Pierwszy dzień terapii Tomatisa

Z wielkimi obawami czekałam , co przyniesie nam dzisiejszy dzień, a konkretnie pierwszy dzień terapii Tomatisa, jak panowie wytrzymają dwie godziny słuchając przez słuchawki muzyki, która na dodatek nie jest ich ulubioną, zdecydowanie wolą słuchać i śpiewać szanty :-)
Jak już pisałam zaczęliśmy dzisiaj i przez najbliższe trzy tygodnie po dwie godziny dziennie, będziemy realizować plan terapii.

Jak to wyglądało.
Pierwsze pół godziny wytrzymali nawet spokojnie, lecz po tym czasie chłopcy musieli już robić coś dodatkowo, więc pani prowadząca wymyślała im co chwile nowe zadania. Było rysowanie, skakanie, siłowanie się, granie w łapki itd... Terapeutka musi zapewniać im 100% uwagi.
Zdecydowanie trudniej jest wytrzymać Jackowi, więc po godzinie musieli wyjść na siusiu, i po załatwieniu tych czynności powrót do słuchania.
Jacek zmęczony wymyślał co chwilę , że mu się już nie chce, i że jest zmęczony, na szczęście był do opanowania i z pierwszego dnia wszyscy jesteśmy zadowoleni.

Pierwsze co mi powiedzieli wsiadając do auta to , że uszy ich bolą ;-)
Powiedzieliśmy A, więc teraz muszą to wytrzymać, i nie ma mocnych!
Jakie mają być tego efekty.
No więc tak: 
Przede wszystkim koncentracja na tekście ma być lepsza, lepiej powinni wypowiadać wyrazy, uważniej powinni słuchać tego co się do nich mówi, powinni lepiej rozumieć czytane teksty, natomiast po tej drugiej sesji będą robić ćwiczenia z mikrofonem, i wtedy już będą słuchali samych siebie i .....już nie pamiętam co tam jeszcze było ups...:-).
Ale z pewnością to opisze, jak już będziemy tak daleko, i będę miała dokładniejsze informację.
Postaram się na bieżąco pisać o tej terapii, wszystkim zainteresowanym mamą, które mnie bombardują wiadomościami. Słowo!  ;-) przy okazji wszystkie pozdrawiam.
Siatkówka teraz na tapecie, więc
szykujemy piłkę dla przyszłych Mistrzów
Świata :-)

niedziela, 7 września 2014

Nowe obowiązki

Z pełnym zapałem chłopcy zaczęli Nowy Rok szkolny. Każdy z panów został w grupie, w której był przez ostatni rok, czyli Kacper grupa Z-1, a Jacek grupa Z-4. Do klasy młodszego z braci trafiło dwóch nowych kolegów, z którymi dogaduję się świetnie, mimo, iż są od niego młodsi, ale Kacper uwielbia mieć młodszych kolegów, gdyż może się nimi opiekować.
W Ośrodku nastąpiło uroczyste przecięcie wstęgi , i tak Nowy Rok szkolny uważamy za otwarty. 

Od pierwszych dni z dużym zapałem wzięliśmy się do pracy, w końcu pierwszy raz od chyba urodzenia chłopcy mieli tak długie wakacje, a co się z tym wiąże, małe zaległości w rehabilitacjach.
Tak więc od poniedziałku chłopcy na pełnych obrotach ćwiczą.
Już po pierwszym tygodniu widać, że nie będzie łatwo.


 
Listy zajęć jeszcze nie mamy, ale już wiem, że będzie na niej bardzo dużo :-).
Co ważne od poniedziałku zaczynamy wspomnianego w poprzednim poście Tomatisa.
Terapia tą metodą ( opis tutaj )    będziemy odbywać, a raczej chłopcy będą, przez najbliższe trzy tygodnie, codziennie po dwie godziny dodatkowo, i nie ma mowy o tym aby ją przerwać, więc panowie muszą przez ten czas obowiązkowo być w Ośrodku. Bardzo jestem ciekawa jak nam to wypadnie, tyle się o tym naczytałam że łeb mam pełną obaw, ale też nadziei , że będzie ok.  :-)
Udało nam się również załatwić odwóz, jak i przywóz chłopców do, i ze szkoły.
Tak więc zaczynamy z grubej rury, dobrze, że na razie układa się wszystko dokładnie tak jak zaplanowaliśmy.
Z racji tego , że chłopcy są już coraz starsi dołożyliśmy im również więcej obowiązków domowych, a co tam niech wiedzą, ile roboty jest do wykonania również w domu. Po szkole, w domu do zeszytów nawet nie zajrzą, więc będą uczyli się innych rzeczy.
Zaczęliśmy od wprowadzenia nowej zasady, a mianowicie, kiedy rodzice śpią, dzieci same szykują sobie śniadanie ( to wypada praktycznie tylko w weekend ).
Doskonale wiemy , że potrafią to wykonać, więc dlaczego nie może to stać się ich obowiązkiem, a kto wie, może i nam zaczną robić :-).
Drugim ich stałym obowiązkiem jest czysty pokój, i pościelone łóżka, nie ma mowy o wyjściu na dwór, kiedy w pokoju nie jest błysk. Matkę szlak trafia jak wchodzi do pokoju dzieci a tam totalny sajgon. Koniec tego!
Trzecie ważne zadanie, które na dzień dzisiejszy dotyczy starszego z braci , to jest ( tu nowość)
obieranie ziemniaków. Nikt w naszym domu nie lubi tego robić, ale jeść chcą wszyscy, więc podzielimy się obowiązkami. Codziennie zmieniamy ręce do tej brudnej i nielubianej roboty ;-).
Tak więc trochę pracy nam doszło, ale wiem, że damy sobie radę.
Co do terapii , dostałam dużo wiadomości od osób , które również chcą z niej skorzystać, z różnymi zapytaniami.
Będę starała się Was informować na bieżąco, jak to przebiega, i jak reagują na to moi chłopcy. Jeśli czasu tylko mi wystarczy, może codziennie coś skubnę na blogu, lub na naszej stronie facebook.

niedziela, 31 sierpnia 2014

Co ich różni / przerwa basenowa

W związku z coroczną przerwą technologiczną , chłopcy mają miesiąc odpoczynku od treningów na basenie.
Trochę szkoda, bo ostatnimi czasy jesteśmy tam codziennie
 :-), w końcu to jest to, co dzieci lubią najbardziej, ale cóż pewnych rzeczy nie da się przeskoczyć.


Bardzo chciałabym Wam pokazać, co oni wyprawiają pod wodą, bo to naprawdę jest niesamowite.
Wychodząc z domu 
codziennie na basen bierzemy ze sobą cztery resoraki, a po co? No po to żeby je wyławiać z dna. I tak  wrzucamy je na głębokość 3,80m, a
chłopcy, już bez żadnych problemów je wyławiają , co jest dla nas rodziców totalnym szokiem!
Mama żeby zanurkować zasłania nos, oczy, i w ogóle wszystko co się da ;-),  bracia natomiast z otwartymi buziami, uśmiechami na twarzy nurkują na ładnych kilka sekund .
Codziennie widząc nasze rodzinne wodne szaleństwa dołącza do nas kilkoro dzieci, z prośbą aby ich też nauczyć tak schodzić pod wodę, i tak prócz naszych nadpobudliwych dwóch, mamy jeszcze kilka nie naszych do nauki :-), na razie  dajemy radę, a raczej tata daje, i tak trzymać.
Na dzień dzisiejszy nie mam odpowiedniego sprzętu, aby nagrać to na kamerce, ale załatwię , i obowiązkowo wrzucę na bloga, bo to serio wygląda jakby nurkowały ryby ( takie trochę bardziej wykarmione :-) , a nie moje dwa gagatki ;-) 


Dziś po wielu próbach , starszy z braci odważył się potrenować skoki na główkę.
Zawsze myślałam , że to takie bezstresowe dziecko, i niczego się nie boi, ale jednak z wiekiem człowiek mądrzeje, i mój Jacek jak się okazało również. Dzięki Bogu ! 
( bo już się martwiłam, że zawsze będę musiała myśleć za niego )
Prób do skoku było aż 30, oczywiście tłumaczenia, co wolno , a czego nie, przez pół godziny, bardzo cieszy, jak dziecko zastanawia się nad konsekwencjami czynów, a te Jacek zna już chyba wszystkie, oczywiście mówimy tu o skokach na główkę.

Wkurzony ciągłym gadaniem mamy 
w końcu spróbował , Jego skoki na główkę wyglądały bardziej jak przewroty w przód, ale bardzo ostrożny Jacek tak czuł się pewniej.
Jeden skok miał  tak głośny , że połowa ludzi na basenie spojrzała się w naszą stronę , a to wszystko za sprawą skoku na dechę, biedaka , aż brzuch zapiekł, ale tak szczęśliwego dawno Go nie widziałam ;-) Wyszedł z wody dumny i blady.


Mama, z tatą byli bardzo sceptycznie  nastawieni do tego co na dzień dzisiejszy zaplanował nasz pierworodny, ale z drugiej strony, stwierdziliśmy ,dlaczego nie , w końcu za chwilę skończy 14 lat, i dodatkowo wszyscy jego koledzy na basenie również tak skaczą, lub są w trakcie uczenia się, więc niech próbuje.
Kto wie może będzie z niego skoczek, lub świetny nurek, choć to drugie zdecydowanie wychodzi mu lepiej.
Jeśli chodzi o młodszego z braci ten, nie jest jeszcze gotowy na takie szaleństwa, Kacper wszystko dokładnie analizuje i w wielu sytuacjach jest bardziej wystraszony jak Jacek.
 Zresztą bracia  różnią się od siebie praktycznie wszystkim . Jacek wszystkiego chce próbować, Kacper znów tylko tego co mu pasuje, i w czym czuje się pewnie.
Jacek zjada kilogramami owoce, zaś Kacper siedziałby tylko w mięsie i pysznych kiełbaskach.
Jacek lubi dżinsy, a Kacper tylko dresy, 
Kacper lubi grać w x box-a , a Jacek nawet uruchomić go nie potrafi ,mogłabym tak wymieniać i wymieniać.
Na szczęście do szkoły lubią chodzić obydwoje, choć Kacper zawsze ma problem ze wstawaniem, a to już jutro huuuraaa,.
Pójście chłopców do szkoły najbardziej jednak i tak cieszy rodziców.
Więc od jutra zajęcia w OREW, a przez najbliższy miesiąc robimy przerwę w pływaniu i nurkowaniu.
A już wkrótce filmik z nurkowania.





środa, 27 sierpnia 2014

Wracamy

Mamy małe zaległości na blogu , które spróbujemy systematycznie nadrabiać.
Ostatnie dni wakacji spędziliśmy na bieganiu po lekarzach, aby chłopcy mogli zacząć rok szkolny w poniedziałek, tak jak wszyscy musimy mieć 100% pewności że są zdrowi.
Na szczęście wszystko z nimi ok, zaświadczenie mamy , i 1.09 zaczynamy wszystko od nowa, tzn. rehabilitacje, nauka czytania, grota solna, dogoterapia, logopeda, i wiele wiele innych o których już  w następnym poście.
Zaczynamy również terapię metodą Tomatisa, to dla nas zupełna nowość, która jest metodą treningu słuchowego. 
Teraz trochę o tej terapii.
W terapii Tomatisa wykorzystywane są dźwięki o wysokiej częstotliwości, które poprawiają aktywność mózgu. W tej metodzie będziemy wykorzystywać między innymi  muzykę Mozarta, 
W większości jest to materiał wstępnie przetworzony; tzn. np. wstępnie 
przefiltrowany, wzbogacony w pewne pasma częstotliwości lub skondensowany. 
Dalszej obróbki materiału muzycznego dokonuje się zgodnie z potrzebami zaplanowanej terapii - 
przy pomocy tzw. „elektronicznego ucha”. Jest ono połączone ze wzmacniaczem, 
odtwarzaczem CD i rozgałęziaczem posiadającym 3 listwy, do których można podłączyć 12 
par słuchawek. 
Są to słuchawki, przez które sygnał dźwiękowy można podawać wyłącznie drogą powietrzną 
lub wyłącznie drogą kostną albo obiema jednocześnie, zmieniając przy tym dowolnie 
natężenie dźwięku na którejś z tych dróg lub w dowolnym uchu.
„Elektroniczne ucho” sprzężone jest z komputerem. Program komputerowy pozwala ustawić parametry stosownie do potrzeb wynikających z diagnozy. 
Można tu manipulować takimi funkcjami, jak:
bramkowanie, wyprzedzenie, opóźnienie, balans i filtrowanie górnoprzepustowe.
„Elektroniczne ucho” umożliwia ćwiczenie mechanizmów akomodacyjnych ucha środkowego, co pozwala narządowi słuchu „otworzyć się” na pewne, dotąd niedostępne zakresy częstotliwości. 
Mikrogimnastyce mięśni ucha środkowego (napinacza błony bębenkowej i mięśnia strzemiączkowego) służy funkcja opóźniania i wyprzedzania - obie możliwe są dzięki tzw. bramkowaniu. Wzmacniacz wyposażony jest w bramkę elektroniczną z jednym wejściem elektronicznym dla dźwięku i dwoma obiegami elektronicznymi na wyjściu, co daje możliwość niejako rozdzielenia dźwięku na składowe ciemne (niskie częstotliwości) i jasne (wysokie częstotliwości) i przepuszczania ich osobno jednym i drugim 
kanałem. 
Przy niskich częstotliwościach błona bębenkowa osiąga stan relaksacji (jest minimalnie napięta), zaś wysokie częstotliwości powodują jej napinanie. Czas otwierania się 
bramki, umożliwiającej przejście sygnału z jednego do drugiego kanału, można wydłużać. 
Wydłużając ten czas, czyli opóźniając przejście sygnału z kanału pierwszego do drugiego, 
wydłużamy tym samym okres naturalnej latencji, tj. czas niezbędny na przygotowanie się ucha do słuchania. Maksymalne opóźnienie, możliwe tu do uzyskania, wynosi 250 milisekund.
Inną, ważną funkcją urządzenia – służącą również mikrogimnastyce mięśni ucha środkowego 
- jest funkcja wyprzedzenia. 
Wyprzedzenie to wcześniejsze dojście dźwięku do ucha wewnętrznego drogą kostną, zanim dotrze on tam drogą powietrzną. 
Dźwięk, odebrany wcześniej drogą kostną, zostaje w uchu wewnętrznym poddany wstępnej analizie, co powoduje lepszą adaptację napięcia błony bębenkowej, co z kolei ma wpływ na lepsze przewodzenie dźwięków drogą powietrzną. Maksymalny czas wyprzedzenia wynosi 2,5 sek. 
(minimalny 250 milisekund). Czas ten w „elektronicznym uchu” praktycznie uzyskuje się przez opóźnienie podawania dźwięku drogą powietrzną w stosunku do drogi kostnej przy przechodzeniu dźwięku z kanału do kanału przez wspomnianą wcześniej elektroniczną bramkę.
Balans - kolejna ważna funkcja (ustawiana na rozgałęziaczu dla każdego dziecka osobno) - pozwala pracować nad lateralizacją słuchową,czyli nad stosownym do wyników badań wzmacnianiem prawouszności.
Filtrowanie z kolei umożliwia pracę nad wybranymi zaburzonymi pasmami częstotliwości bez konieczności motorycznego oddziaływania na całe ciało, przez co uzyskuje się tzw. „uwolnienie ciała”.

Metoda Tomatisa stosowana jest w pracy z dziećmi wykazującymi:
- zaburzenia mowy,
- zaburzenia głosu,
- dysleksję,
- autyzm,
- zespół ADHD,
- problemy szkolne

Metodę wykorzystuje się również m.in. w walce ze stresem i w nauce języków obcych.
Z badań Tomatisa wynika, że przyczyną wielu spośród wymienionych zaburzeń (przyczyną współwystępującą, a czasami jedyną) mogą być zaburzenia uwagi słuchowej i lateralizacji słuchowej. 
Te zaś - przy pomocy opracowanej przez niego metody - można skutecznie usuwać, a przynajmniej minimalizować.

Przeciwwskazaniem do stosowania terapii metodą Tomatisa jest epilepsja, intensywna farmakoterapia (zwłaszcza lekami psychotropowymi), choroby psychiczne, depresja, czy 
uporczywe, niezdiagnozowane bóle głowy. W tych i innych wątpliwych przypadkach decyzja 
należy do lekarza prowadzącego dziecko i do rodziców. 
Podstawą do zakwalifikowania dziecka na terapię metodą Tomatisa jest występowanie u 
niego objawów zaburzenia uwagi słuchowej potwierdzonych wynikami badania. Warto więc wiedzieć, jakie są przyczyny i objawy zaburzenia uwagi słuchowej.

Zobaczmy jak zadziała ów metoda na moich chłopaków.
Mam nadzieję, że będzie to kolejny krok na przód.
Będę starała się opisywać każdy dzień z Tomatisem, jak reagują dzieci, czy chcę ćwiczyć, czy nie są ospałe, no i wszystko co będzie się działo.
Reszta co u nas w następnym poście, a działo się...działo :-)

Zajęcia będą rozpoczynały się chwilkę po 7:00
martwi mnie jak panowie poradzą sobie z wcześniejszym
wstawaniem, skoro teraz ciężko ich zwlec z łóżka przed 9:00

sobota, 16 sierpnia 2014

Z przepisem

Przez ostatni tydzień trochę odpoczywaliśmy od wirtualnego świata :-), dlatego też braki wpisów na naszym blogu.
W sumie to trochę się obijamy, ostatnie kilka dni wakacji luzujemy i ładujemy akumulatory, choć częściowo już  naładowane, z zajęciami rehabilitacyjnymi na ostatni miesiąc daliśmy sobie spokój, zapominamy o ćwiczeniach , zadaniach i wszystkim co związane jest z naszą codziennością, nadrobimy to w roku szkolnym.
Natomiast czas spędzony z rodzicami, zdecydowanie rehabilituje bardziej niż te wszystkie ćwiczenia.
Rodzice na urlopach, cały dzień poświęcony dla dzieci, które nie marnują z dnia ani minuty, i niech tak pozostanie , aż do rozpoczęcia roku szkolnego.
Chłopcy radzą sobie świetnie, poza tym samodzielne kolonie pokazały , że jesteśmy bardziej z przodu jak z tyłu ;-) to była dla nich dobra szkoła przetrwania, którą zdali na medal, więc również zasłużyli na urlop.


Dziś natomiast pogoda nie sprzyja, ani na basen , ani na rower, poza tym Mistrzostwa Europy w TV, więc zostajemy cały dzień w domu.
Postanowiliśmy dziś poświęcić trochę czasu na pieczenie i gotowanie z dziećmi.
Od jakiegoś czasu chodziło za mną ciasto z malinami, którego nigdy wcześniej nie robiłam, a które już kilka razy zamawiałam.
Poprosiłam chłopców o pomoc i tak wspólnymi siłami zabraliśmy się do roboty.
Czasem zdarzało się że pod koniec coś nie wyszło i trzeba było wyrzucać do kosza, ale nie tym razem ;-)
Tym razem jest niebo w gębie ;-) miód malinka, takie pyszne. 





Polecam je wszystkim i podaję przepis:
Kruche ciasto z malinami i budyniową pianką , zwaną chmurką ;-)

ciasto : 
2 i 1/2 szklanki mąki
250 g masła 
2 łyżeczki proszku do pieczenia 
5 żółtek
3 łyżki cukru pudru 

budyniowa pianka:
5 białek 
1/2 szklanki oleju rzepakowego 
1 szklana cukru
2 łyżki cukru waniliowego 
2 budynie waniliowe niesłodzone 
0,5 kg malin 

Zimne masło mieszamy z pozostałymi składnikami wyrabiamy ( my zrobiliśmy w mikserze )
Dzielimy ciasto na dwie części w proporcji 60%, 40% , zawijamy je osobno w folię i chowamy do zamrażalki 
( podobno na minimum 3h, my mieliśmy 1,5 i też jest super )
Blachę smarujemy masłem i wykładamy papierem. 
Ciasto wyciągamy z zamrażalki to większe , trzemy na tarce i wykładamy spód tortownicy.
Pieczemy 20 minut w 180 C.

Gdy spód troszeczkę przestygnie ubijamy białka na sztywno, i dodajemy do nich cukier, cukier waniliowy i budyń , cały czas ubijając wlewamy powoli olej, i ubijamy, aż wymieszają się składniki.
Budyniową chmurką zalewamy podpieczony spód , i układamy malinki.
Na górę ścieramy mniejszą cześć ciasta z zamrażalki i pieczemy 40 min w 180 C.


Nas trochę dzisiaj poniosło, zostało nam z ciasta pięć żółtek, które trzeba było jakoś wykorzystać.
Zanurkowaliśmy do internetu , wpisaliśmy co z tym zrobić i wyskoczyło " chrusty"
Zadowolona kucharka pozdrawia :-)
hmmm matka pomyślała, w sumie jeszcze nigdy tego nie robiłam, kurcze wstyd się przyznać ale nigdy nawet ciasta nie ugniatałam, nie wspominając o tym , że w domu deski do takich cudów nie mamy ;-),
ale co tam mamy blat, tata na urlopie to posprząta ;-) 
i tak oto usmażyliśmy z 40 faworków, które wyszły ha, ha jak na pierwszy raz to sukces :-)